Ένας απλοϊκός
χωριάτης απ τη Ρούμελη, σκοπευτής
πολυβόλου είχε χτυπηθεί από οβίδα ευθείας τροχιάς και το στήθος του
έστεκε ανοιχτό σα βιβλίο. Στο χειρουργείο που τον μετάφεραν κατάλαβε πως θα
πεθάνει και ζήτησε να του τραγουδήσουν τον Κατσαντώνη. Κανείς δεν τον θυμόνταν.
Κάποιος νοσοκόμος ,για να τον ευχαριστήσει, άρχισε να του τραγουδά άλλο
δημοτικό, μα ο Ρουμελιώτης είπε: «Δεν είναι αυτό.» Κοίταζε το γιατρό
απελπισμένος χωρίς να προφέρει λέξη. Εκείνος έσκυψε και του χάιδεψε το μέτωπο.
Στα μάτια του φαντάρου φάνηκε τότε ένα δάκρυ που κύλησε σιγαλά κατά το στόμα.
Κι ύστερα ψυχοπαράδωσε.
Απόσπασμα από το βιβλίο ΡούπελΧ.Ζαλοκώστας. εκδόσεις Εστία, Αθήνα 1944
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου