ΠΟΙΟΙ ΛΟΓΟΙ ΚΑΘΙΣΤΟΥΝ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ  ΤΗΝ  ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ.

Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή η Ελλάδα κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες, προκειμένου να ανασυντάξει τις ένοπλες δυνάμεις της και να οργανώσει αξιόμαχο στρατό σύμφωνα με τα πρότυπα των πιο εξελιγμένων χωρών. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας περιλαμβάνεται η οχύρωση της παραμεθορίου ζώνης η οποία είναι γνωστή  ως Γραμμή Μεταξά. Οι πρώτες σκέψεις για την οχύρωση της παραμεθορίου εκφράστηκαν το 1933 αλλά λόγω του μεγάλου οικονομικού κόστους δεν έδωσε έγκριση η τότε κυβέρνηση. Το Γενικό Επιτελείο Στρατού επανήλθε με νέες προτάσεις το 1935.Εκείνη την εποχή η Ελλάδα θεωρούσε πιθανή την εκδήλωση απειλής από τη Βουλγαρία. Οι σχέσεις με την Τουρκία είχαν αποκατασταθεί και οι δυο χώρες είχαν υπογράψει μια σειρά συμφώνων .Επίσης με τη Γιουγκοσλαβία είχε υπογράψει το 1939 Σύμφωνο Φιλίας. Με τη Βουλγαρία η Ελλάδα δεν είχε υπογράψει καμμιά συμφωνία Ήταν η μόνη δύναμη στα Βαλκάνια που επιδίωκε την αλλαγή των συνόρων και η μόνη που δε συμμετείχε στο Βαλκανικό Σύμφωνο.(Ένα είδος συμμαχίας των Βαλκανικών χωρών   που υπογράφηκε το Φεβρουάριο του 1934 και είχε σκοπό τη διατήρηση του statusquo στα Βαλκάνια.                                                                                                                                                                                                                                     Επιπλέον το 1925 είχε δημιουργηθεί ένα σοβαρό διπλωματικό επεισόδιο στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα επί του όρους Μπέλες, στην τοποθεσία Δεμίρ-Καπούτ. Συγκεκριμένα Έλληνες και Βούλγαροι στρατιώτες έπαιζαν χαρτιά στο ελληνικό φυλάκιο. Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού επήλθε διαφωνία και οι Βούλγαροι στρατιώτες αποχώρησαν αλλά αποφάσισαν να διευθετήσουν τη διαφορά τους με τα όπλα. Πραγματικά, μόλις οι Έλληνες στρατιώτες εξήλθαν ανύποπτοι από το φυλάκιο οι Βούλγαροι τους πυροβόλησαν και σκότωσαν έναν από αυτούς. Οι Έλληνες απάντησαν και σκότωσαν τρείς από αυτούς. Ο διοικητής του ελληνικού λόχου έσπευσε επί τόπου για να διαπιστώσει τι συνέβαινε αλλά παρά το ότι κρατούσε λευκή σημαία οι  Βούλγαροι τον πυροβόλησαν και τον σκότωσαν. Η κυβέρνηση Πάγκαλου αντέδρασε άμεσα και τμήματα του ελληνικού στρατού εισέβαλαν στην περιοχή Πετριτσίου, με αποτέλεσμα να παρέμβει η Κοινωνία Των Εθνών για να λήξει το επεισόδιο. Η Ελλάδα κατέβαλε μια σημαντική χρηματική αποζημίωση με την οποία οι Βούλγαροι έχτισαν ένα σχολείο  στο Πετρίτσι το οποίο ονόμασαν Παγκαλώφ.!!!!!

Υπό τη δαμόκλειο σπάθη λοιπόν της βουλγαρικής απειλής, η ισχυρή οχύρωση της παραμεθορίου περιοχής αποτελούσε βασική ανάγκη δεδομένου του μικρού βάθους που παρουσιάζει το έδαφος έναντι της Βουλγαρίας. Θα χρησίμευε για την εξασφάλιση ζωτικών περιοχών του ελληνικού χώρου, στις οποίες θα πραγματοποιείτο η στρατηγική συγκέντρωση μονάδων. Αποφασιστικής σημασίας στη λήψη της απόφασης για τα οχυρωματικά έργα ήταν μια απόρρητη έκθεση του Αρχηγού ΓΕΣ, Αντιστράτηγου Δημητρίου Καθενιώτη προς την κυβέρνηση Τσαλδάρη στις 29 Ιανουαρίου 1935 στην οποία επισήμαινε ότι οι Βούλγαροι διέθεταν πολλαπλάσιες δυνάμεις στην νότια  Βουλγαρία σε σχέση με τις ελληνικές δυνάμεις που βρίσκονταν στην Ανατολική Μακεδονία και τη Δυτική Θράκη. Η ελληνική άμυνα δε θα ήταν σε θέση να αντιμετωπίσει μια αιφνιδιαστική επίθεση  από μέρους της Βουλγαρίας. Ο στρατηγός πρότεινε να  ανεγερθούν οχυρά στην ελληνοβουλγαρική μεθόριο και να επανδρωθούν με στρατό σε μόνιμη βάση. Αυτά θα λειτουργούσαν ως αναχώματα σε μία πιθανή βουλγαρική εισβολή. Η πρόταση του υιοθετήθηκε από την κυβέρνηση Τσαλδάρη, αλλά πραγματώθηκε στη διάρκεια του Ιωάννη Μεταξά προς τιμήν του οποίου πήρε το όνομα της ολόκληρη η οχυρωματική γραμμή.

Στην Ευρώπη του Μεσοπολέμου Οχυρωματικές γραμμές κατασκεύασαν η Γαλλία κατά μήκος των συνόρων της με την Ιταλία, Γερμανία ως τα σύνορα με Βέλγιο(<<γραμμή Μαζινό>>),η Γερμανία (<<Γραμμή Ζίγκφριντ>>),το Βέλγιο(<<γραμμή Ντεβέζ>>),η Σοβιετική Ένωση(<<γραμμή Στάλιν>>)κ.α.